1. Komórki jajowe skłania się, by dojrzewały w warunkach laboratoryjnych. Każda ma ciałko kierunkowe (maleńką komórkę oddzieloną od oocytu w procesie dojrzewania), a do ich powierzchni przylegają komórki pęcherzykowe.

2. Komórkę jajową przytrzymuje się pipetą, a igłą przekłuwa osłonę przejrzystą, usuwając czopek.

3. Po wyrzuceniu czopka igłę ponownie wprowadza się do komórki jajowej przez zrobiony uprzednio otwór, by usunąć z niej ciałko kierunkowe i materiał genetyczny.

4. Do igły pobiera się komórkę pęcherzykową z innej komórki jajowej. Można także użyć fibroblastów (lub ich jąder komórkowych).

5. Komórkę pęcherzykową wstrzykuje się głęboko do komórki jajowej pozbawionej własnego materiału genetycznego.

6. Po wstrzyknięciu na komórkę działa się różnymi związkami chemicznymi, m.in. czynnikami wzrostowymi, które pobudzają ją do podziałów.

7. Po około 24 godzinach komórka jajowa zaczyna się dzielić. Komórki potomne zawierają materiał genetyczny pochodzący tylko ze wstrzykniętej uprzednio komórki pęcherzykowej.

Jeszcze nie uzyskane u ludzi

8. Czwartego lub piątego dnia powstaje pusta kula złożona z około 100 komórek. Zawiera ich skupienie, zwane wewnętrzną masą komórkową, w której znajdują się komórki macierzyste.

9. Rozrywa się blastocystę, a wewnętrzną masę komórek hoduje w warunkach laboratoryjnych, aby uzyskać komórki macierzyste.

10. Komórki macierzyste można z kolei skłonić do różnicowania się w rozmaite komórki, które kiedyś być może będzie się wstrzykiwać pacjentom.

Źródło: Świat Nauki, Scientific American

		Powrót			Powrót